เรื่องย่อ / Synopsis

​

  เมื่อฝนหยุดตกและผืนดินเริ่มแห้งแล้ง มนุษย์แทบไม่อาจทำอะไรได้นอกจากเงยหน้ามองฟ้าและรอคอยคำตอบ ความสัมพันธ์ระหว่างโลกมนุษย์กับพญาแถน ผู้มีอำนาจบนฟ้าและเกี่ยวข้องกับสายฝน เริ่มสั่นคลอน
 
  พญาคันคาก สิ่งมีชีวิตตัวเล็กที่ดูเหมือนไม่มีความสำคัญ ลุกขึ้นมาเป็นตัวแทนของมนุษย์และสรรพชีวิต รวบรวมกำลังขึ้นไปเผชิญหน้ากับอำนาจแห่งฟากฟ้า จนนำไปสู่ความขัดแย้ง การต่อรอง และท้ายที่สุดคือการทำข้อตกลงร่วมกัน
 
  พญาแถนให้คำมั่นว่าจะส่งฝนกลับคืนสู่โลก ส่วนมนุษย์ตกลงที่จะส่งสัญญาณขึ้นสู่ฟ้าด้วยการจุดบั้งไฟ เพื่อย้ำเตือนทั้งสองฝ่ายถึงคำมั่นสัญญาที่มีต่อกัน
 
  ตำนานเก่าแก่จึงถูกนำกลับมาตั้งคำถามร่วมสมัยอีกครั้งว่า ในโลกที่มนุษย์เชื่อมากขึ้นเรื่อย ๆ ว่าตนเองสามารถควบคุมแทบทุกสิ่งรอบตัวได้ เรายังจำเป็นต้องเงยหน้ามองฟ้าอีกหรือไม่
 
  และเมื่อเราเผชิญกับพลังหรือสถานการณ์ที่อยู่เหนือการควบคุม เราจะร้องขอ ต่อรอง พยายามเอาชนะ หรือเรียนรู้ที่จะอยู่ร่วมกับสิ่งนั้นอย่างไร
 
  แนวคิดการสร้างสรรค์
 
  “แถน” นำตำนานพญาแถน พญาคันคาก และที่มาของประเพณีบุญบั้งไฟ มาตีความใหม่ผ่านมุมมองร่วมสมัย
 
  แทนที่จะนำตำนานเก่าแก่มาเล่าใหม่เพียงอย่างเดียว การแสดงใช้ความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์กับฟ้าเป็นจุดเริ่มต้นในการสำรวจคำถามเกี่ยวกับความเชื่อ ความหวัง อำนาจ และความปรารถนาของมนุษย์ที่จะควบคุมสิ่งซึ่งอยู่เหนือการควบคุมของตนเอง
 
  ในโลกปัจจุบัน เทคโนโลยี องค์ความรู้ และเครื่องมือที่ซับซ้อนมากขึ้น ทำให้มนุษย์มักรู้สึกว่าเราสามารถกำหนดทิศทางชีวิตของตนเองและจัดการสภาพแวดล้อมรอบตัวได้ แต่ในขณะเดียวกัน เรายังคงเปราะบางต่อธรรมชาติ ความเปลี่ยนแปลง ความสูญเสีย และเหตุการณ์อีกมากมายที่ไม่อาจคาดการณ์หรือควบคุมได้อย่างสมบูรณ์
 
  ดังนั้น “แถน” จึงไม่ได้ตั้งคำถามเพียงว่า เรายังคงเชื่อในพญาแถนอยู่หรือไม่ แต่ถามต่อไปว่า เมื่อมนุษย์เผชิญหน้ากับบางสิ่งที่ยิ่งใหญ่กว่าตัวเราเอง เราจะอ้อนวอน ต่อต้าน ต่อรอง พยายามเอาชนะ หรือเรียนรู้ที่จะสร้างความสัมพันธ์และอยู่ร่วมกับสิ่งนั้นอย่างไร
 
  รูปแบบการนำเสนอ
 
  การแสดงประกอบด้วยผู้แสดงหนึ่งคนและนักดนตรีหนึ่งคน โดยผสมผสานการเล่าเรื่อง การแสดงทางกาย การเคลื่อนไหว เสียง ดนตรีสด และบทเพลงต้นฉบับประมาณ 5 เพลงเข้าด้วยกัน
 
  ดนตรีร่วมสมัยเป็นภาษาดนตรีหลักของการแสดง โดยมีร่องรอยของเสียงและสำเนียงดนตรีอีสานแทรกอยู่อย่างละเอียด แทนที่จะสร้างบรรยากาศพื้นบ้านแบบดั้งเดิมขึ้นมาใหม่ องค์ประกอบเหล่านี้ทำหน้าที่เสมือนเสียงสะท้อนของความทรงจำและรากทางวัฒนธรรม
 
  เสียงของ แคน เครื่องดนตรีเป่าพื้นบ้านของอีสาน จะปรากฏขึ้นอย่างพอประมาณในระหว่างการแสดง และกลับมาอีกครั้งในช่วงท้าย ผ่านการบรรเลงทำนองเพลงเปิดในรูปแบบสั้น ๆ เพื่อเชื่อมโยงจุดเริ่มต้นและบทสรุปของการแสดงเข้าหากัน
 
  ภาพรวมของการจัดวางเวทีมีความเรียบง่ายและร่วมสมัย เปิดพื้นที่ให้ผู้ชมใช้จินตนาการ มากกว่าการจำลองโลกแห่งตำนานขึ้นมาอย่างตรงไปตรงมา
  --------------------------------------

  When the rain stops and the land begins to dry, humanity can do little but look up to the sky and wait for an answer. The relationship between the human world and Phaya Thaen, the celestial ruler associated with rain, begins to fracture.
 
  Phaya Khankhak, a small and seemingly insignificant creature, rises to become the representative of humans and all living beings. Gathering their forces, they ascend to confront the power of the heavens, leading to conflict, negotiation, and eventually an agreement.
 
  Phaya Thaen promises to send rain back to the earth, while humans agree to send a signal to the sky through the launching of rockets, reminding both sides of the promise they have made.
 
  The ancient legend is brought back to raise a contemporary question: in a world where human beings increasingly believe they can control almost everything around them, do we still need to look up to the sky?
 
  And when we encounter forces beyond our control, do we plead, negotiate, attempt to overcome them, or learn how to live alongside them?
 
  Creative Concept
 
  THAEN reinterprets the legends of Phaya Thaen and Phaya Khankhak, as well as the origins of the Bun Bang Fai rocket festival, through a contemporary perspective.
 
  Rather than simply retelling an ancient legend, the performance uses the relationship between humanity and the sky as a starting point for exploring questions of belief, hope, power, and the human desire to control forces that lie beyond our control.
 
  In the contemporary world, technology, knowledge, and increasingly sophisticated tools often give us the sense that we can determine the course of our lives and shape the environment around us. At the same time, we remain vulnerable to nature, change, loss, and countless events that cannot be fully predicted or controlled.
 
  THAEN therefore asks not simply whether we still believe in Phaya Thaen, but what happens when human beings encounter something greater than themselves. Do we pray, resist, negotiate, attempt to conquer it, or learn to form a relationship with it and live alongside it?
 
  Performance Approach
 
  The performance brings together one performer and one musician, combining storytelling, physical performance, movement, sound, live music, and approximately five original songs.
 
  Contemporary music forms the main musical language of the work, with subtle traces of Isan musical sounds and sensibilities. Rather than recreating a traditional folk atmosphere, these elements function as echoes of memory and cultural roots.
 
  The sound of the khaen, a traditional Isan mouth organ, appears sparingly throughout the performance and returns at the end through a short reprise of the opening melody, connecting the beginning and the conclusion of the work.
 
  The overall staging is simple and contemporary, creating an open space for the audience’s imagination rather than attempting to literally recreate the mythical world of the legend.
  Synopsis When the rain stops and the land begins to dry, humanity can do little but look up to the sky and wait for an answer. The relationship between the human world and Phaya Thaen, the celestial ruler associated with rain, begins to fracture. Phaya Khankhak, a small and seemingly insignificant creature, rises to become the representative of humans and all living beings. Gathering their forces, they ascend to confront the power of the heavens, leading to conflict, negotiation, and eventually an agreement. Phaya Thaen promises to send rain back to the earth, while humans agree to send a signal to the sky through the launching of rockets, reminding both sides of the promise they have made. The ancient legend is brought back to raise a contemporary question: in a world where human beings increasingly believe they can control almost everything around them, do we still need to look up to the sky? And when we encounter forces beyond our control, do we plead, negotiate, attempt to overcome them, or learn how to live alongside them? Creative Concept THAEN reinterprets the legends of Phaya Thaen and Phaya Khankhak, as well as the origins of the Bun Bang Fai rocket festival, through a contemporary perspective. Rather than simply retelling an ancient legend, the performance uses the relationship between humanity and the sky as a starting point for exploring questions of belief, hope, power, and the human desire to control forces that lie beyond our control. In the contemporary world, technology, knowledge, and increasingly sophisticated tools often give us the sense that we can determine the course of our lives and shape the environment around us. At the same time, we remain vulnerable to nature, change, loss, and countless events that cannot be fully predicted or controlled. THAEN therefore asks not simply whether we still believe in Phaya Thaen, but what happens when human beings encounter something greater than themselves. Do we pray, resist, negotiate, attempt to conquer it, or learn to form a relationship with it and live alongside it? Performance Approach The performance brings together one performer and one musician, combining storytelling, physical performance, movement, sound, live music, and approximately five original songs. Contemporary music forms the main musical language of the work, with subtle traces of Isan musical sounds and sensibilities. Rather than recreating a traditional folk atmosphere, these elements function as echoes of memory and cultural roots. The sound of the khaen, a traditional Isan mouth organ, appears sparingly throughout the performance and returns at the end through a short reprise of the opening melody, connecting the beginning and the conclusion of the work. The overall staging is simple and contemporary, creating an open space for the audience’s imagination rather than attempting to literally recreate the mythical world of the legend.
 
นักแสดงและทีมงาน / Cast and Crew

  ผู้สร้างสรรค์และนักแสดง
  วรรณศักดิ์ ศิริหล้า
 
  นักดนตรี
  เอก โอตรวรรณะ

  Creator and Performer Wannasak Sirilar

  Musician Aek Otarawanna

​

การแสดงนี้เหมาะสำหรับผู้ชมที่อายุ 15 ปีขึ้นไป
This performance is suitable for audiences aged 15 and above.